Groningerplein 4
Het Groningerplein is een met zorg vormgegeven stedelijke ruimte.
Hier vindt u ruim 141.000 gebouwde en archeologische monumenten. Lees meer over het monument voeg een foto toe of deel uw verhaal! Zoek het monument waar u iets over wil delen op adres, postcode of monumentnummer.
Klopt er iets niet? Neem dan voor rijksmonumenten contact op met de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, zij beheren het rijksmonumentenregister. Alle informatie in de lijst van gemeentelijke en provinciale monumenten wordt met zorg opgehaald en verwerkt door Fenicks B.V. Wij geven jaarlijks een update op deze plek. Disclaimer bij de gemeentelijke monumentenlijst.
Het Groningerplein is een met zorg vormgegeven stedelijke ruimte.
Dubbele middenstandswoning, in 1924 gebouwd naar een ontwerp van de Leeuwarder architect Piet de Vries. De opdrachtgevers waren de bouwondernemers P. Mook en J.D. Veenstra. In de jaren-1950 is bij een verbouwing een deel van de ramen van Groningerstraatweg 80 vervangen door stalen ramen.
Dubbele middenstandswoning, in 1924 gebouwd naar een ontwerp van de Leeuwarder architect Piet de Vries. De opdrachtgevers waren de bouwondernemers P. Mook en J.D. Veenstra. In de jaren-1950 is bij een verbouwing een deel van de ramen van Groningerstraatweg 80 vervangen door stalen ramen.
Dubbele middenstandswoning, vermoedelijk in 1924 gebouwd naar een plan van de Leeuwarder architect Piet de Vries.
Dubbele middenstandswoning, vermoedelijk in 1924 gebouwd naar een plan van de Leeuwarder architect Piet de Vries.
Woning met bedrijfsruimten, in 1928-1929 gebouwd voor de sigarenhandelaar P. Feddema. Het pand, samengesteld uit een voormalig tabaksmagazijn, een bovenwoning, een kantoor en een garage, is ontworpen door de Leeuwarder architect L. Reinalda.
In de zeventiende eeuw bevond zich op de lokatie van dit pand al een logement met de naam Sneeker Veerhuis. Na een vergroting en verbetering van het logement in de eerste helft van de negentiende eeuw kreeg het de naam ’t Wapen van Friesland.
Oorspronkelijk laat-zestiende-eeuws woonhuis van twee bouwlagen en een zolder onder een zadeldak tussen een trap- en een tuitgevel. Op de stadsplattegrond van Sems uit 1603 staan dergelijke huizen weergegeven. Burgemeester Jacob de Valck kocht het pand in 1583 om er (pas) in 1606 te gaan wonen.
Oorspronkelijk woonhuis in de westelijke gevelwand van de Grote Hoogstraat, een van de oudste verbindingen in de middeleeuwse nederzetting op de zuidelijke Nijehoveterp.
Oorspronkelijk laat-zestiende-eeuws woonhuis van twee bouwlagen en een zolder onder een zadeldak tussen een trapgevel en een tuitgevel. Op de stadsplattegrond van Sems uit 1603 staan dergelijke huizen weergegeven. In 1592 werd het huis door burgemeester Jacob de Valck gekocht.
Het op de plek van dit pand gesitueerde, als "Cleyn Huys" bekende woonhuis werd in 1874 afgebroken om plaats te maken voor nieuwbouw. Het nieuwe, als wijnpakhuis en kantoor gestichte pand verrees in 1875-’76. De opdrachtgever tot de bouw was de Leeuwarder wijnkoper G.
Rond 1552-’54 liet Wilcke van Holdinga van Anjum in het oostelijke deel van de Grote Kerkstraat, de verbinding tussen de middeleeuwse terpen van Nijehove en Oldehove, een stins bouwen die bekend werd als het Holdingahuis.
Naast bijna 63.000 rijksmonumenten heeft Nederland nog duizenden provinciale-, gemeentelijke en mobiele monumenten. Wat is het verschil? En wanneer is iets een monument? We leggen het u graag uit!