Het pand markeert de hoeklocatie Kleine Dijlakker-Broerestraat, waarbij in het ruimtelijk omgevingsbeeld sprake is van de samenkomst van twee grachten (profielen). De bebouwing en hoofdstructuur vormen de ongeschonden omgevingskarakteristiek.

Het pand bewerkstelligt door de situering in de gevelwand een strakke begrenzing van de hoofdgrachten en stegenstructuur van de stad. De fijnzinnige uitmonstering van de gebouwcontour bewerkstelligt een fraai en historisch waardevol bebouwingsbeeld.

Het pand maakt deel uit van de gevelwand die de stadsruimte (deel van de hoofdstructuur met gracht) begrenst. Het middelgrote woon- winkelpand heeft een hoofdzakelijk kantige bouwvorm, waartoe de scherp vormgegeven kroonlijst bijdraagt.

Het betreft hier een ogenschijnlijk laat 19e eeuwse zaalkerk met torentje op de westgevel. De kerk dateert in oorsprong uit 1335. De kerk is verbouwd, waarschijnlijk naar een ontwerp van de architect Breunissen Troost, in eclecticistische stijl.

Het pand maakt deel uit van de gevelwand die de stadsruimte (deel van de hoofdstructuur met gracht) begrenst. Het rijzige kloeke pand met enige allure valt op in de begrenzing van de stadsruimte.

Het pand draagt door de plaatsing in de gevelwand bij aan de begrenzing van de stedelijke ruimte en ondersteunt het karakter als woongebied. De uitzonderlijke eenvoud en fijnzinnige vormgeving bewerkstelligen een aangename kleinschalige omgevingservaring.

Markeert als hoekpand in de gevelwand de stedelijke ruimte en ondersteunt het karakter van woongebied en de ruimte rond de kerk. De rijzige hoofdvorm vormt een markering langs een hoofdentree naar de binnenstad. De expressieve architectonische elementen verfraaien de ruimtebegrenzing.

Het pand maakt deel uit van de gevelwand die de stadsruimte (deel van de hoofdstructuur met gracht, op een hoeklocatie met zijstraat ) begrenst. De variatie van het geveltype geeft de gevelwand een vermeerderd karakter.

Het pand draagt door een afwijkende situering en hoofdvorm in de gevelwand bij aan de specifieke identiteit van de ruimtevorm. Het pand met allure toont zich prominent in de 20e eeuwse vooroorlogse karakteristiek van het omgevingsbeeld.

Het pand draagt door de plaatsing in de gevelwand bij aan de begrenzing van de stedelijke ruimte en ondersteunt het karakter als woongebied. De bijzondere gevelcontour veroorzaakt een opvallende verschijning in stadsbeeld.

Het pand draagt door de plaatsing in de gevelwand bij aan de begrenzing van het stedelijk gebied, nabij de stadsgracht en het bolwerk. De kleine woning in traditionele tijdseigen uitmonstering heeft een kantige opbouw met een enkelvoudige massa met een laag onder kap.

De gevelwand van de lage bebouwing in de rooilijn begrenst subtiel het open karakter van de Looiersbuurt. De situering van de diaconiewoningen nabij de kerk geeft herkenning van de functionele samenhang hiermee, waardoor de cultuurhistorische identiteit van het gebied wordt versterkt.