Dit is een monumentale agrarische hoeve met een zeer lange en goed gedocumenteerde geschiedenis. De boerderij behoort tot de beeldbepalende erven van het dorp en weerspiegelt de agrarische en bestuurlijke ontwikkeling van de Hoeksche Waard.

De kern van het complex dateert uit de tweede helft van de achttiende eeuw. Boven de inrijpoort van de schuur is het jaartal 1762 aangebracht, dat verwijst naar een belangrijke bouwfase. Het woonhuis werd in 1865 ingrijpend verbouwd en wit gepleisterd; in de geveltop zijn het jaartal en eigenaarsinsignes aangebracht. Deze verschillende bouwfasen zijn in het huidige ensemble nog goed afleesbaar.

Het erf bestaat uit een gepleisterd woonhuis met puntgevel en een grote dwarsschuur, die samen het karakteristieke beeld van een Hoeksche Waardse boerderij bepalen. De schuur was ingericht voor een gemengd agrarisch bedrijf, waaronder akkerbouw en de verwerking van hooi, stro en vlas. In de directe omgeving bevonden zich vroeger ook vlasschuren en een zwingelschuur.

West-Leeuwenstein maakte deel uit van een samenhangend geheel met de nabijgelegen familiehoeven Midden-Leeuwenstein en Oost-Leeuwenstein, die bouwkundige overeenkomsten vertonen. De boerderij werd gedurende meerdere eeuwen bewoond door opeenvolgende generaties van de families Hoppel, Van der Sijde, Leeuwenburgh en later De Roon. Diverse bewoners vervulden functies als schout, dijkgraaf en heemraad, wat de verwevenheid wat de verwevenheid van landbouw en lokaal bestuur onderstreept.