Het pand markeert door plaatsing in de gevelrooilijn de begrenzing van de stadskern en de, de stad omgevende open ruimte van de stadsgracht. In het omgevingsbeeld is de kloeke hoofdvorm en kleurstelling van het pand markant. De specifieke gedetailleerde architectuur geeft de begrenzing van de ruimte van de stadsgracht een opwaardering. Het middelgrote pand dat zich kloek manifesteert in de gevelwand heeft een kantige vorm en een enkelvoudige massaopbouw met twee forse bouwlagen onder een kap. Het pand is, met de gevelopeningen en gevelornamentiek, sterk gericht op de openbare ruimte (stadsgracht gebied): de linker zijgevel is in zekere mate gericht op de open ruimte tussen de panden. Het pand heeft een horizontale geleding door speklagen in combinatie met de expressieve gootlijst. Het pand heeft een verticaal en horizontaal gerichte evenwichtige gevelcompositie van open (ramen, deur) en gesloten (muurwerk) gevelvlakken, deze laatste evenwel horizontaal geaccentueerd. Het materiaalgebruik bestaat uit: muurwerk (voor- met afschuining voorziene plintstenen) gevel in baksteen in kruisverband met gesneden voeg, geprofileerde raamdorpelstenen, bogen, speklagen ter hoogte van de onder-, wissel- en bovendorpel van de houten kozijnen, sier metselwerk in de gootlijst: gietijzeren en smeedijzeren muurankers. Het kleurgebruik van het pand bestaat uit: plint paarsbruin, rode gevelsteen en gele speklagen en bogen: kozijnen en ramen en dakkapel wit, deur blank gelakt. De detaillering en ornamentiek bestaat uit tijdseigen geometrische mozaïek figuratie in het metselwerk van het fries van de goot-architraaflijst (20a). Het pand is nog overwegend volgens het oorspronkelijk ontwerp. Het pand vormt onderdeel van de laat 19e eeuwse inbreiding op een smalle reststrook/ reconstructiegebied aan de buitenzijde van het stadscentrum, waarbij de smalte van de strook aanleiding vormt voor de aanleg van zijtuinen. Het pand heeft een hardsteen entreestoep. Het interieur maakt geen deel uit van de beschermende werking.