Het pand markeert door plaatsing in de gevelrooilijn de begrenzing van de stadskern en de, de stad omgevende open ruimte van de stadsgracht. De kloeke en rijzige hoofdvorm en kleurstelling zijn markant. De specifieke gedetailleerde architectuur geeft de begrenzing van de ruimte van de stadsgracht een opwaardering. Het grote woonpand, prominent vrijstaand in de gevelwand, heeft een enkelvoudige kantige hoofdvorm, bestaande uit een beganegrond, verdieping en woonruimte onder de kap met een strakke afwerking van geveltop en goten. De massa opbouw van het pand is enkelvoudig met twee lagen en een verdieping onder de kap. Het pand is met de kaprichting, gevelornamentiek en de expressieve gevelopeningen sterk op de ruime omgeving van de stadsgracht gericht. De geleding van het pand is verticaal. Het pand heeft een verticaal gerichte evenwichtige (traditionele) gevelcompositie van open (gevelopeningen) en gesloten (muurwerk) gevelvlakken. Het materiaalgebruik bestaat uit: de voorgevel gemetseld in gladde baksteen met plint, raambogen speklagen ter hoogte van de onderdorpel, wisseldorpel en bovendorpel: kozijnen, ramen en lijstwerk en zonwering omkasting in hout, traditioneel geschilderd: gietijzeren gevelankers: hardsteen entreestoep: keramische Friese gegolfde dakpannen met motief. Het kleurgebruik bestaat uit: plint paarsbruin, gevelklinkers geel met rode speklagen en bogen, ramen, deuren en kozijnen wit: zijgevel paarsbruin plint en gele speklagen. De detaillering en ornamentiek bestaat uit fraaie tijdseigen ornamentiek in voordeur, daklijst en zonweringomkasting. Het pand is in overwegende mate volgens de oorspronkelijke uitvoering. Het pand vormt onderdeel van laat 19e eeuwse inbreiding op smalle reststrook/ reconstructiegebied aan buitenzijde stadscentrum, waarbij de smalte van de strook aanleiding vormt voor de aanleg van zijtuinen. Het interieur maakt geen deel uit van de beschermende werking.