Het huis is in het eerste kwart van de 17e eeuw gebouwd door een van oorsprong Duitse timmerman. De bouw wijkt af van wat gebruikelijk was in deze regio. Met name de sporenkap boven het oorspronkelijke woonhuis wijst hierop en is de enige resterende sporenkap in Limburg. Tevens zijn de groot van formaat uitgevoerde kruiskozijnen zeer uitzonderlijk te noemen. Het huis had van oorsprong een dakbedekking van stro en was uitgevoerd met een schilddak. De stal (nu woonkeuken) en hooizolder (nu 4 persoons slaapkamer) zijn in een later stadium aangebouwd met deels hergebruikt hout en voorzien van Kempisch vlechtwerk dat zich kenmerkt door van binnen op-gespijkerde staken i.p.v. tussen de regels geklemde staken. Het linker deel van het huis is in de jaren '50 gesloopt t.b.v. nieuwbouw.

In de stukken kan worden teruggegaan tot halverwege de 18e eeuw (huis is dan al ruim 120jaar oud) en de eerste bekende bewoner van het huis, pastoor Hendrik Wolters.

Pastoor Hendrik Wolters is pastoor van Nuth tussen 1722 - 1760, hij was vanuit zijn rol als pastoor bij meerdere terechtstellingen van Bokkenrijders aanwezig om de laatste zalving te verlenen. Hij koopt het huis omdat hij blind en slecht ter been was en de dagelijkse weg naar de kerk vanuit de oude pastorie te ver voor hem was. Na zijn overlijden in 1761 zijn de volgende eigenaren: Jacob Wolters, Hendrik Wolters, Balthasar Acampo, Martin Acampo, Jan Jacob Acampo, Jan Lodewijk Harst, Joseph Harst, Alphons Harst, Fam. Gerritsen (heden).