Zijanzicht van de Pieterskerkstraat 2 in 1973.
Bron: Erfgoed Leiden

De nieuwe bewoners wonen er nu vermoedelijk ongeveer 5 jaar.
Bron: Leidsch Dagblad | 1968 | 26 november 1968 | pagina 6

Twee jaar later wordt het huis opnieuw te koop aangeboden. Ditmaal in een executieveiling.

"Notaris W. F. Karstens te Leiden is voornemens op 7 resp. 14 november a.s. telkenmale des nam. te ca. 7 u. in het Venduhuis aan de Hogewoerd 144 te Leiden bij opbod resp. bij afslag publiek te verkopen: [...] Ex art. 1223(2) BW. 3. Het woon- en winkelhuis met ondergrond te Leiden, Pieterskerkstraat 2, groot 43 ca. Lasten: f210.26 p.j. Achterstallige lasten f1165.95."
Bron: Leidse Courant | 1975 | 25 oktober 1975 | pagina 8

Aanzicht van de Pieterskerkstraat 2 in 1967.
Bron: Erfgoed Leiden

Een jaar later wordt deze te koop aangeboden in het Leidsch Dagblad:

"Te Koop een winkepand, centrum bevattend winkel, 2 grote kelders. 4 kamers, geschikt voor elke branche. 15 december leeg te aanvaarden. Te bevragen Pieterskerkstraat 2, hoek Diefsteeg."
Bron: Leidsch Dagblad | 1968 | 26 november 1968 | pagina 6

De eigenaar is dan waarschijnlijk W. Heemskerk (1960)
Bron: Nieuwe Leidsche Courant | 1960 | 21 november 1960 | pagina 3

In de Tweede Wereldoorlog is op de Pieterskerkstraat 2 een geheim kantoor gevestigd van de inlichtingendienst van de Landelijke Organisatie voor Hulp aan Onderduikers (LO) in Leiden. De LO was een van twee grootste verzetsorganisaties in Nederland en bood voornamelijk hulp onderduikers en verzetsstrijders die probeerde te ontsnappen aan Duitse vervolging. Het regelde bijvoorbeeld onderdak, voedsel, geld en valse papieren voor hen.

Het archief van Erfgoed Leiden heeft in haar bezit een originele taakomschrijving van het kantoor van de LO aan Pieterskerkstraat 2. Deze is opgesteld bij een vergadering van correspondenten op 6 november 1944.

Gezicht op de Pieterskerkstraat 2 in 1865. Het huis had toen schuiframen in drie of vierdeling (mode ±1750 - ±1800). Deze ramen zijn later vervangen door T-ramen (mode ±1860 - ±1930). Na 1850 kwam namelijk industrieel gemaakt glas op de markt. Dit was goedkoper en maakte het mogelijk om schuiframen met maar drie ruiten te plaatsen - twee in de breedte, en één voor het bovenlicht (Bouwkundige Kennisbank, Joost de Vree). Het huis heeft in 1965 ook nog een trapgevel. Deze is later verwijdert.