Op 4 januari 1893 werden namens het “Bestuur van de Vereeniging tot verpleging van zieken door Diaconessen gevestigd te Leeuwarden, onder den naam van het Diaconessenhuis”, twaalf percelen aan de Noordersingel geveild. Deze percelen lagen ten noorden van het Diaconessenhuis. Tussen perceel zes en zeven was ruimte gereserveerd voor de aanleg van een weg, de latere Natalstraat, zodat er zes percelen ten zuiden en vijf ten noorden van die straat lagen. In de koopakten waren nadere bepalingen omtrent de bouw opgenomen. “De hoogte der te stichten gebouwen moet minstens acht meter uit den begane grond bedragen en de tekeningen der gevels moeten aan de goedkeuring van het gemeentebestuur van Leeuwarden worden voorgedragen”. Op die twaalf percelen verrezen in elf herenhuizen in twee rijtjes*. Die rijtjes kennen een sterke ruimtelijke samenhang en stilistische verwantschap, waardoor er sprake is van grote ensemblewaarde. Op een uitzondering na is niet bekend wie de bouwmeesters van de huizen zijn geweest. Noordersingel 68 is gebouwd omstreeks 1895 met een representatieve, op de singelgracht en de Prinsentuin georiënteerde lijstgevel. Opdrachtgeefster is mogelijk Aaltje Gerrits-Plantema geweest, die in 1898 eigenaresse was. Het huis is gebouwd in een voor de bouwtijd karakteristieke, aan de Hollandse Neorenaissance verwante bouwstijl en heeft vooral veel overeenkomsten met het buurpand op huisnummer 70. Hoewel een brand in de jaren-1970 grote schade aan het pand heeft toegebracht (zo moest het dak geheel worden vernieuwd) en ook een verbouwing en jarenlang gebruik als kantoor het pand geen goed heeft gedaan, heeft het belangrijke karakteristieken behouden. De bescherming geldt in essentie het vooraanzicht en enige interieuronderdelen meteen achter de entree (hal/vestibule) en de ramen op de begane grond. Exterieur: Noordersingel 68 is een herenhuis met een representatieve, op de singelgracht en de Prinsentuin georiënteerde lijstgevel. Het huis staat met twee bouwlagen onder een afgeknot schilddak, dat is gedekt met geglazuurde Friese golfpannen. De boven een hardstenen plint, in schone baksteen opgetrokken, drie traveeën brede voorgevel wordt verlevendigd door speklagen en accenten (diamantkoppen) van gepleisterde baksteen en kunststeen rondom de gevelopeningen. Vergelijkbare versieringen van metselwerk en kunststeen zijn ook te zien in de gevels van de andere huizen in dit rijtje. De gevelopeningen, waarvan de vensters zijn voorzien van kunststenen lekdorpels, zijn recht gesloten. De twee vensters en de onder een bovenlicht staande deur (rechts) in de eerste bouwlaag staan onder segmentbogen met sluit- en aanzetstenen en boogvelden met een decoratieve invulling van gekleurde steen. De verdiepingsvensters staan onder strekken, die eveneens worden benadrukt door sluit- en aanzetstenen. Alle ramen zijn vernieuwd in de tweede helft van de 20e eeuw. De gevel wordt beëindigd door een vlakke kroonlijst en een geprofileerde gootlijst. In het voorste dakschild staat een dakkapel met vleugelstukken en een driehoekig fronton. De dakkapel is niet origineel maar mogelijk wel naar de oude vorm gemodelleerd. Het voortuintje heeft een originele erfscheiding uit de bouwtijd in de vorm van een ijzeren hek met gietijzeren balusters. Interieur: De gang is voorzien van paneeldeuren binnen geprofileerde kozijnen en een stucplafond met geprofileerde hoeklijsten (koven). De voorste kamerdeur staat onder een kroonlijst met bolbekroningen op de hoeken en met een uitkragend, gebroken fronton. De gang wordt halverwege doorbroken door een doorgang met een geprofileerde rondboog met sluitstuk, boven een eveneens geprofileerd kalf. Het einde van de gang wordt gemarkeerd door een tweetal deuren, die ook onder rondbogen staan. In de woonkamer zijn de houten vensterbanken en de kasten voor de vouwblinden naast de vensters in de voorgevel bewaard gebleven.