Op de stadsplattegrond van Johannes Sems uit 1603 staan in de Kleine Kerkstraat panden van twee bouwlagen en een zolderverdieping onder een zadeldak tussen topgevels weergegeven. Ook het huidige pand heeft twee bouwlagen met laat-zestiende-eeuwse onderdelen. Daar het buurpand Kleine Kerkstraat 5 het jaartal 1571 in de voorgevel draagt, kan Kleine Kerkstraat 7 mogelijk ook rond 1570 worden gedateerd. In de achttiende- of negentiende eeuw zijn de geveltoppen vervangen door dakschilden, de kruisvensters vervangen door vensters met schuiframen en is de onderpui aangepast. Het huis heeft in de zeventiende eeuw mogelijk de naam “De vijff Roode Cruijsen” gedragen. De naam kwam op deze locatie of een van de belendende percelen voor tussen 1619 en 1657, zo is bekend uit archiefstukken. Mogelijke was er een uithangbord of een gevelsteen met het wapen van Jeruzalem aangebracht: het kruis van Jeruzalem was een groot krukkenkruis met Latijnse kruisen in de armen. De bescherming geldt het casco (exterieur en constructie met de balklagen) en van het interieur de raveling met kleine, gestucte gewelven op de begane grond. Exterieur: Laat-zestiende-eeuws woonhuis van twee grote bouwlagen en een zolder onder een schilddak. De voorgevel is in rode baksteen opgetrokken (de verdieping in staand verband) en wordt beëindigd door een vlakke kroonlijst en een geprofileerde gootlijst. De begane grond heeft in het midden een omlijste entreepartij en ter weerszijden daarvan een aangekoppeld venster bij wijze van een winkelpui. De entree heeft een dubbele deur met een gietijzeren rooster. De omlijsting bestaat uit twee gecanneleerde pilasters, die een geprofileerde kroonlijst dragen. De vensters zijn niet ingedeeld en hebben kozijnen met een klein kwartrond profiel (XIX-B). Aan de zijkanten resteren nog smalle muurdammen met in het midden een zandstenen blok (XVId). In de rechter muurdam zijn enige klezoren van het zestiende-eeuwse metselwerk aanwezig. De borstweringen onder de vensters zijn voorzien van grof pleisterwerk (XIX-B). Boven de pui bevinden zich nog vier aan elkaar gekoppelde bogen met zandstenen blokken, die de zestiende-eeuwse vensters en deuren hebben ontlast. De verdieping heeft drie vensters met twaalfruits schuiframen met (te) zware roeden (XXd). De kozijnen hebben een klein kwartrond profiel (XIX-B). Boven de vensters is een strook met gele steen ingeboet en daarop bevindt zich een rollaag van rode steen. Dit deel van de gevel is in de achttiende of negentiende eeuw opnieuw opgemetseld, misschien met afkomende stenen. Waarschijnlijk is de gevel in de negentiende eeuw gepleisterd, waarmee toen een architectonische eenheid werd bereikt. Doordat deze pleisterlaag is verwijderd (XXd) is deze eenheid verstoord. De (in slechte staat verkerende) achtergevel is met p.c.-mortel gepleisterd (XIX-B). De begane grond heeft een deur en twee vensters met zesruits schuiframen (XIX-B). De kozijnen hebben een groot kwartrond profiel (XVIII-B) en zijn naar beneden toe verlengd. In de dagkant van het kozijn bevindt zich de moet van het achttiende-eeuwse schuifraam met de wisseldorpel in het midden. De verdieping heeft een breed venster (XXd). De zolder is deels vervangen door een plat dak en heeft terugliggend een tuitgevel (XXd) waardoor een terras is gevormd. Interieur: De begane grond is kaalgeslagen. De zestiende-eeuwse enkelvoudige balklaag is in het zicht. In het voorste deel is aan de zuidzijde een raveling met twee gestucte gewelfjes aangebracht ter ondersteuning van de schouwplaat op de verdieping. De twee consoles zijn verwijderd. De verdieping is opgedeeld in appartementen. In de nieuw gecreëerde hal is de balklaag met laat-zestiende-eeuwse geprofileerde consoles nog in het zicht.