Op de locatie van Kleine Kerkstraat 17-19 was reeds in de negentiende eeuw een slachterij gevestigd. In 1882 was er voor dit adres een aanvraag voor een hinderwetvergunning voor de slachterij van P. Brada. Andere hinderwetvergunningen voor een slagerij werden daarna aangevraagd door G. de Wiede (1911) en J. Efdé (1917). Efdé’s opvolger was de vleeschhouwer J. van der Schuit. Hij gaf opdracht aan de Leeuwarder architect Piet de Vries voor een grondige modernisering van het bestaande pand. De Vries’ plan behelsde een nieuwe winkel (voor rund-, kalfs- en varkensvlees) met bovenwoning, waarbij het oude pand aan de voorzijde een eigentijds vooraanzicht kreeg. Het definitieve ontwerp dateert uit september 1924, zodat kan worden aangenomen dat de bouwactiviteiten pas in 1925 zijn voltooid. Tot in de jaren-1970 is een slagerij, op het laatst onder de naam ‘Het Vleespaleis’, in het pand gevestigd geweest. Het pand heeft anno 2011 een horecabestemming. De vroegere winkelwoning is gebouwd in een voor de bouwtijd, karakteristieke, aan de Amsterdamse School verwante trant. De bescherming geldt het exterieur, in het bijzonder het vooraanzicht, en de constructie. Het voorste deel van het pand met de winkel is opgetrokken in schone, gemêleerde roodbruine baksteen, vanuit een rechthoekige plattegrond. Het staat met twee bouwlagen onder een evenwijdig aan de straat staand zadeldak met nieuwe, geglazuurde pannen. De voorgevel met de winkelpui is voor een belangrijk deel in de oorspronkelijke staat (1924-’25) bewaard gebleven. In de licht uitgemetselde, hoger opgaande hoeklisenen wordt de verticaliteit geaccentueerd door het verspringen van de baksteen. De lisenen worden beëindigd door uitmetselingen met een decoratief karakter. De volledige gevelbreedte tussen de hoeklisenen wordt in beslag genomen door de winkelpui en het verdiepingsvenster. De winkelpui met portiek is deels gewijzigd. Het boven een gemetselde borstwering staande etalageraam is veranderd, maar de puibalk en het achtdelige bovenlicht zijn intact gebleven. In de portiek is de deur naar de bovenwoning nog origineel. De deur is voorzien van twee staande, vijfdelige deurlichten en staat binnen een volledige houten omlijsting met links een eveneens staand, niet meer volledig zesdelig zijlicht. De deur naar de winkel is gewijzigd, maar het oorspronkelijk zesdelige zijlicht er rechts van is grotendeels nog intact. De linker portiekwand is betegeld. Het brede verdiepingsvenster staat boven een brede bloemenbak, die deels over de hoeklisenen is doorgetrokken. De door houten klampen gedragen bak fungeert tevens als cordonlijst en geleed de gevel. Het venster is ingevuld met een uit vier vierkante ramen en een achtdelig bovenraam met regelverdeling en glas-in-lood samengestelde raampartij onder een eenvoudige kroonlijst. In het dakschild hierboven staat een dakkapel met geprofileerde kroonlijst en vernieuwde ramen. De aan een nauwe steeg staande zuidelijke zijgevel (links) is een geschouderde topgevel, waarop de tuit tevens de functie van schoorsteen heeft. De gevel is gepleisterd en bevat twee kleine vensters op de verdieping. Het inwendige van het voormalige winkelpand is ingrijpend gewijzigd. Nog wel aanwezig is de oorspronkelijke trap met houten trapleuning en een raam tussen de overloop en een kamer.