Het pand maakt deel uit van de, de stad begrenzende ruimtevorm van de stadsgracht. De kleine stadswoning heeft een vloeiend kantige hoofdvorm, waartoe het scherp belijnd lijstwerk en de flauwe kaphelling aan bijdragen, kenmerkend voor de klassieke bouwtrant. De massa opbouw van het pand bestaat uit een enkelvoudige karakteristieke symmetrische hoofdvorm, met een iets vooruitspringende middenrisaliet. Het pand is met de risalerende gevel met entree naar de ruimte van de stadsgracht gericht. Door de dakkapellen heeft het pand een zekere alzijdige gerichtheid. De voorgevel geleed in overeenstemming met klassieke architectuur door toepassing een middenrisaliet. De verhoudingen van de vlakindeling hebben een strenge regelmatige gevelopzet in open en gesloten gevelvlakken, evenwel niet geheel symmetrisch. Het materiaalgebruik bestaat uit: de voorgevel met gepleisterd basement, opgetrokken in metselwerk (kruisverband met gesneden voeg) strekken boven de gevelopeningen, pleisterwerk kroonlijst: kozijnen,ramen, deur, dakkapel en lijstwerk in hout: keramische geglazuurde Friese gegolfde pannen. Het kleurgebruik bestaat uit: bruine gevelsteen, licht grijs basement, houtwerk gebroken wit en donkergroen. De detaillering en ornamentiek bestaat uit klassieke expressie, kroonlijst, gietijzeren deurroosters in de paneeldeuren en een timpaanvorm dakkapel voorzijde. Het pand is een gaaf exemplaar van een met zorg doch sober uitgevoerde type rentenierswoning. Het pand is een representant voorbeeld van een uitbreiding van de woonfunctie van de gegoede burgerij ter plaatse. Het pand is een notabele woning. Het interieur maakt geen deel uit van de beschermende werking.