De ligging was prachtig, de prijs was goed en dit is een huis met een verhaal

‘De ligging was prachtig, de prijs was goed en dit is een huis met een verhaal,’ zo vat Ferry de aantrekkingskracht van het pand samen. Dat verhaal heeft te maken met de lokale beroemdheid Walle Geertje. ‘Zij zat hier aan het begin van de vorige eeuw op straat en verkocht ‘fan alles’ en ze wist overal wat van. Bij ons op de stoep staat haar standbeeld, er komen hier vaak groepjes toeristen langs die van hun gids het verhaal van Walle Geertje te horen krijgen. Walle Geertje woonde in een deel van ons pand, dat later de garage werd en straks hopelijk onze keuken.’

We hebben de eerste tien jaar geen wezenlijke dingen aan kunnen pakken

De koop was snel beklonken en het gezin kon in 2008 verhuizen van Utrecht naar Friesland. Ferry zegde zijn baan in Utrecht op. ‘Ik was restauratietimmerman, ik deed veel werk voor Hendrik de Keyser en de Monumentenwacht Utrecht. Ik deed al het houtwerk wat je aan de buitenkant van een monument tegen kunt komen. Toen ik mijn baan opzegde, hadden we nog geen vermoeden van de kredietcrisis die ons boven het hoofd hing.’ De kredietcrisis was een enorme tegenslag voor de familie. ‘We hebben twee jaar lang met twee huizen gezeten. Dat betekende dat we moesten wachten met bepaalde verbouwingen.’

Dat is mijn vakmanschap, daar geniet ik van

Ferry moest vol aan de bak om voldoende inkomen te genereren voor zijn gezin.  Daarbij kwam zijn vakkennis van hout goed van pas. ‘Ik ben oorspronkelijk opgeleid aan de opleiding scheepsinterieurbouw in IJsselstein. Daarna ben ik in de monumentenwereld aan de slag gegaan als restauratietimmerman. Hier in Harlingen ben ik als zzp-er weer in de scheepsbouw terechtgekomen. Ik doe al het houtwerk bij vrachtschepen die omgebouwd worden tot woonschip. Paneeldeuren zijn mijn specialiteit. Alles waar massief hout bij komt kijken is voor mij prachtig. Houtverbindingen, pen-gatverbindingen, menagering: dat is werk waar ik niet over na hoef te denken. Zorgen dat verbindingen blind in elkaar passen. Dat is mijn vakmanschap, daar geniet ik van. Het is moeilijk om goede, allround timmermensen te vinden, daar is de afgelopen decennia te weinig aandacht voor geweest. Gelukkig zien we tegenwoordig wel weer wat meer stagiaires, dus er komt weer wat jonge aanwas aan. Maar het duurt natuurlijk nog wel even voordat die mensen ervaring hebben opgebouwd.’

We houden de traditie in stand!

‘Natuurlijk ben ik, zodra er ruimte voor was, met de buitenkant aan de slag gegaan, dat is tenslotte mijn vak! Ik heb de winkelpui vervangen, dat hout was te ver heen. Er is een filmpje uit 1905 waarop te zien is dat de toenmalige koningin de winkelpui bekijkt. Toen was de oude situatie nog te zien met een borstwering van ongeveer 90 cm hoog met daarboven drie ramen met een twaalfvlaksverdeling. Een jaar later werd de winkelpui vernieuwd. Ik heb de handtekening gevonden van de timmerman van destijds, met de datum 14 maart 1906. En natuurlijk heb ik achter de goot óók een stukje lijstwerk met mijn handtekening verstopt. We houden de traditie in stand!’

Na de vervanging van het houtwerk op de begane grond was het tijd voor het schilderwerk aan de zijgevel. ‘Op de zijgevel staat een enorme reclame geschilderd, oorspronkelijk uit de jaren ’30. Die is door de gemeente hersteld. Het is een tabaksreclame uit die tijd, toen in het winkeltje tabak verkocht werd. Dit deel van het schilderwerk wordt door de gemeente onderhouden, de rest heb ik gedaan. Dit jaar schilder ik de ramen op de bovenverdieping, twee schuiframen met bovenlichten. De gevel van de bovenverdieping is een gestucte gevel met blokmotief, daar zitten scheuren in, dus daar moet ook iets aan gebeuren. Daarna doe ik de benedenverdieping achter en daarna pak ik het lijstwerk aan en vervang ik de goot nog.’

Pas nu voelen we echt de ruimte en tijd om grotere ingrepen te doen

Op dit moment zit overal nog enkel glas. ‘We hebben nu nog overal voorzetramen aan de binnenzijde. Volgend jaar zetten we overal duurzaam monumentenglas in. Dat isoleert beter dan HR++ en het past gewoon in de originele kozijnen. Pas nu voelen we echt de ruimte en de tijd om grotere ingrepen te doen. Het bijzondere is dat deze woning oorspronkelijk uit twee woonhuizen bestond. Twee derde was rijksmonument, een derde was beschermd stadsgezicht. In dat deel woonde Walle Geertje. Ergens is het één geheel geworden en volledig rijksmonument. Van het huisje van Geertje was een garage gemaakt, maar wij willen daar nu de keuken naar verplaatsen. Daar moeten we nog een vergunning voor krijgen omdat het hier om een functiewijziging gaat. Voor die grote ingreep schakelen we een aannemer in.’  

‘We komen nu ook toe aan verduurzaming en afwerking. De nieuwe keuken krijgt vloerverwarming en we hebben overal voorzetwanden geïsoleerd met steenwol en afgewerkt met gipsplaten. We gaan ook de trap verplaatsen, die zit nu middenin de woonruimte, waarbij de warmte wegtrekt naar de bovenverdieping. Dat gaat dus schelen in de stookkosten. Tot slot gaan we de zolder isoleren, dat doen we van binnenuit. De originele dakpannen zitten er nog op en het dakbeschot is nog goed, dus daar hoeven we verder niks aan te doen. De zolder is in gebruik deels als werkruimte en deels als slaapkamer.’

Met zo’n oud pand blijf je aan het werk, maar dat is ook het mooie ervan

Een potkast? ‘Ja, volgend jaar ga ik aan de slag met de ‘potkast’, dat is een aanbouw met een schuin dakje. Het was vroeger de plek waar mensen hun potten en pannen neerzetten. Oorspronkelijk was er een deur van de woonkamer naar de potkast, die gaan we terugbrengen. Een deel wordt dan weer als vanouds een kast. Een ander deel maken bereikbaar van buitenaf, daar kunnen we dan fietsen plaatsen. En dat is vast niet het laatste klusje. Met zo’n oud pand blijf je aan het werk, maar dat is ook het mooie ervan.’