Vanaf 1958 was dit pand de werkplaats van fietsenmaker Jaap Huijser. Menig Harlinger heeft hier zijn/haar fiets ter reparatie gebracht, een nieuwe fiets gekocht of op het bankje in de werkplaats de laatste nieuwtjes uitgewisseld.

Sinds december 2005 zijn Anne en Ankie Helfferich de trotse eigenaren van dit pand.
Zij woonden met hun gezin al enige tijd in de binnenstad, maar wilden altijd nog eens zelf een oud pand restaureren. We plaatsten een oproep in de Harlinger Courant voor een opknapper.Zo kwamen we in contact met Jaap Huijser, die zijn bedrijf wilde beëindigen. Het pand werd bekeken en de koop was snel gesloten.

 
Klik op de afbeelding voor meer foto's



 Sloop van het interieur
Anne heeft het meeste sloopwerk, soms met hulp van Ankie en de kinderen, zelf gedaan, alsmede het uitgraven van drie oude kelders. De kelders, waarboven zich vroeger de bedsteden bevonden, waren gevuld met aarde, scherven van oude tegeltjes, estriken, potjes en schaaltjes.Ook vonden we er een Maria en Jezus beeldje. Uiteindelijk werd zo’n 15 kuub rotzooi afgevoerd.

Een aantal scherven van tegeltjes uit de 17e, 18e en 19e eeuw is, als een soort collage, in drie delen teruggeplaatst in een muur in de kamer. In de hal, het toilet en de berging konden de estriken weer worden hergebruikt. Ook kwam achter de betimmering van oude kastplanken en gipsplaten een oude schouw te voorschijn.Na restauratie heeft deze schouw, geverfd in de oorspronkelijke kleuren oker en zwart, een ereplaats gekregen in de voorkamer.


Historie van het monument
Het pand is een rijksmonument. In 1651 wordt het pand al aangeduid met de naam De Vergulde Lelie. De eiken krommers en gebinten in het dak verwijzen nog naar die periode. In die tijd heeft het pand gefungeerd als handelshuis voor de koopvaardij.
Het huis werd vroeger bewoond door drie gezinnen.
In de Kroonsteeg op nummer 1, woonde een familie in het middenhuis en boven en op nummer 3 woonde een familie in wat nu het achterste gedeelte van het huis is. We willen in de toekomst de oorspronkelijke naam weer op de timpaan van de dakkapel plaatsen.

Restauratieproces
Om een bedrijfspand weer terug te restaureren naar een woonhuis en omdat het een monument is, kregen we te maken met strenge regelgevind. Zo moest er een goed onderbouwde planbeschrijving komen met bestek, tekeningen en een begroting. Adviezen kregen we van Hepco van der Zee, van het gelijknamige aannemersbedrijf, die de restauratie zou uitvoeren en van de ambtenaar Monumentenzorg.


De historische, authentieke elementen moesten zoveel mogelijk in ere worden hersteld. Het heeft uiteindelijk bijna een jaar geduurd voordat de vergunning werd verleend. In januari 2007 kon aannemer Van der Zee starten met dit bijzondere project. Bouwkundig zijn de gevels, dakgoten, schoorstenen, plafondbalken en muurankers gerestaureerd. De deuren van de bedstee en oude kastplanken zijn hergebruikt en ook liggen op de verdiepingen nog oude originele vloerplanken. Voor de wanden in de keuken, badkamer, hal en het toilet hebben we gekozen voor de originele witjes van de Harlinger Aardewerk- en Tegelfabriek, afgewisseld met hier en daar een tableau met een historische afbeelding.Via Marktplaats vonden we een antiek bad en een wastafel uit een woning in de Trebolbuurt!

De muren in een oud pand lopen niet altijd gelijk, vaak een beetje schuin. Dit betekent dat bijvoorbeeld de kastjes en laden in de keuken door de aannemer op maat zijn gemaakt. Ook de deurlijsten, de trap en de leuning is ambachtelijk door de aannemer gemaakt.

De voorgevel is van origine een tuitgevel geweest; de indeling van de raampartijen in de voorgevel is niet gewijzigd. De voordeur is als zodanig niet meer in gebruik, deze is verplaatst naar de Kroonsteeg. Op het dak aan de voorkant is na uitgebreid onderzoek de dakkapel teruggeplaatst. Afgelopen voorjaar is de voorgevel weer in de oorspronkelijke kleur osserood geverfd. Achter hebben we een zelf betegelde binnenplaats op het zuiden en een achteruitgang naar de Schritsen.

Sinds augustus 2007 wonen we op de Lanen en hoopt, dat eind 2009 de laatste bouwkundige opleverpuntjes zijn afgerond. We vinden het een heerlijk huis om in te wonen en ook wonen op de Lanen bevalt prima. De restauratie was een uitdaging maar ook een langdurig project. Het resultaat is uiteindelijk zeer de moeite waard. Maar om in de toekomst weer aan een opknappertje te beginnen, zien we op dit moment (nog) niet zitten!