Leuk om te kijken
“We dachten: het is leuk om te gaan kijken met de makelaar. Dan zijn we ook eens in zo’n huis geweest. Maar alleen al de entree was overweldigend. Een tien meter lange gang, met aan de zijkant van die enorme ramen. De prachtige terrazzovloeren, de plafonds, de chambre en suite nog helemaal intact. En dan de deuren: maar liefst veertien glas-in-lood deuren met Jugendstilprofielen. Negentig procent was nog in originele staat in dit huis! We vielen voor de sfeer in dit huis en we zijn er dus helemaal voor gegaan. We hebben enige maanden gewerkt om alles op te knappen.
Passende inrichting
We vonden het belangrijk dat alles wat we deden paste bij dit huis. De vorige bewoners hadden bijvoorbeeld Rauhfaser behang gebruikt. Wij vinden dat dergelijk behang niet past bij een huis als dit. Bij een behangspecialist vonden we mooi klassiek behang. We legden een gerookte en verouderde eikenvloer en we lieten prachtige gordijnen maken. We hebben heel wat antiekwinkels afgestruind op zoek naar bruikbare spullen. Daar vonden we ook de knoppen voor de keukendeurtjes. De keuken, die we antiek groen verfden, heeft nu de uitstraling van zo’n honderd jaar geleden.
De bouw van het huis is bijzonder, omdat de notaris de schuin lopende kavel goed benutte. De kavel is aan de voorkant vijf meter breed, maar aan de achterkant maar liefst vijfentwintig! Het huis loopt dus naar achteren toe breed uit. Aan de achterzijde is een muziekkamer en de werkkamer van de notaris, met een eigen entree. In de werkkamer zelf merk je niets van die schuine wand. De kamer lijkt vierkant. Maar de kasten zijn helemaal verschillend van diepte!
In de keuken was die schuine muur wel ingewikkeld, want krijg maar eens een schuin aanrechtblad.
Het lood in de deuren bleek aan vervanging toe, omdat dit na zoveel jaren verkruimelt. Herstellen van een glas-in-lood deur zou ons 500 euro per deur kosten en we hebben er veertien in ons huis! Iemand opperde toen dat ik het best zelf zou kunnen leren en dat heb ik gedaan. Ik heb een cursus gevolgd en nu heb ik al een paar deuren zelf kunnen herstellen. Voor de zomer staat de buitenkeukendeur op mijn planning.
“Veertien glas-in-lood deuren met Jugendstil-profiel.”
Gemeentelijk monument
We hebben eind 2008 bij de gemeente de gemeentelijke monumentenstatus aangevraagd. Wij vonden ons huis dat stempel waard. De beleidsambtenaren waren onder de indruk van het pand en ook van wat wij er tot op dat moment allemaal al aan hadden gedaan. Wij wilden die monumentenstatus, omdat wij het karakter van dit huis ook voor de toekomst veilig willen stellen.
Archief
We waren erbij toen de gemeentelijke welstandscommissie over de monumentenstatus van ons huis vergaderde. Dat was leuk om mee te maken. De beleidsambtenaar had gezegd: “Niemand kan zo enthousiast over het pand vertellen als jullie, dus kom maar.” Maar ze hadden onze toelichting helemaal niet nodig. Ze waren helemaal onder de indruk van verschillende archiefstukken. Blauwdrukken, tekeningen van de trappen, de deuren, het vooraanzicht. “Maakten ze ze tegenwoordig nog maar zo,” zuchtten ze. We hebben zelf ook wat archiefonderzoek gedaan naar ons huis en de eerste bewoners. Over de architect hebben we wat gevonden en ook over de notaris en zijn gezin. De kinderen van de notaris hebben destijds de eerste steen gelegd. Die persoonlijke geschiedenissen geven ons huis toch ook iets extra’s.
Extra vest
Ik kan eigenlijk geen nadelen bedenken bij het wonen in een monument. Of het zou moeten zijn dat het hier in een strenge winter wat frisser is dan in een nieuwbouwhuis. De kamers zijn 3m50 hoog, dat kost nogal wat gas. In de woonkamer hebben we een houtkachel staan, dat is heel behaaglijk. De keuken is dan wel wat fris, so what! Ik vind dat je ook om het milieu moet denken, dus dan trek ik wel een extra vest aan.”