Midden Delftland: 17e eeuws Hallehuis

Richard Breugem en zijn vrouw wilden graag in het groene gebied van de Randstad wonen, in Midden Delfland om precies te zijn. Maar het bleek niet eenvoudig om een geschikt pand te vinden. Boerderijen bleven meestal in familiehanden. Tot de ouders van Richard een tuinfeest gaven en ze daar hoorden dat de overbuurman ging emigreren. Er werd een afspraak gemaakt. In 2006 kochten ze het oude Hallehuis en startten met een verbouwing/restauratie die ruim drie jaar zou gaan duren.

Het biedt mogelijkheden

In plaats van weghalen werd het een kwestie van herbestemmen…We hebben vervolgens een restauratiearchitect in de arm genomen. Hij wist ons te overtuigen van de mogelijkheden die dit pand ons bood. We hebben toen zelf de indeling gemaakt van wat we waar in het huis wilde hebben. Dat is ook wel een voordeel ten opzichte van een nieuwbouwhuis: daar zit alles op een vast plek, maar bij dit huis konden we eigenlijk alle kanten op. Een monument heeft de naam dat het beperkingen oplevert, maar uiteindelijk zie ik dat helemaal anders. Zo’n oud pand, met karakteristieke elementen en dan al die bijna onbegrensde mogelijkheden voor wat betreft de indeling! 

Band opbouwen door aanwezig te zijn

We hebben tijdens het verbouwen kwartier gemaakt in het voorhuis. Vrienden en kennissen kwamen langs om de aankoop te bewonderen. 'Dapper,' zei de een. 'Apart,' mompelde de ander. En toen kwam de winter en wij bivakkeerden zo’n beetje op de bouwplaats, tussen alle ellende in. Met lekkages, instortingen, stof, stank en kou… Het was heel erg afzien. Maar het totale gebrek aan privacy, voortdurend mensen over de vloer, dat was misschien nog wel het zwaarst. Ik werk zelf in de bouwwereld en dacht dat ik wel zo’n beetje wist hoe dat zou zijn… Er circuleert in de bouwwereld een soort gezegde: 'Ze zijn blij dat je komt, maar nog blijer dat je weer vertrekt.' Ik heb dat nu ook zelf min of meer zo ervaren. Terwijl het allemaal prettige mensen met een professionele aanpak waren. Zonder al hun  vakmanschap hadden we dit nooit kunnen realiseren. Maar dat we er continu tussen zaten, dat was heftig. Toch hebben we er geen spijt van dat we het op deze manier gedaan hebben. Onze band met deze plaats, met dit huis, met deze omgeving is veel intenser dan wanneer we op afstand gebleven waren. 

“Je moet er even doorheen kijken.”

De kaart van Cruquius

Richard: “Mijn vader, zelf aannemer geweest, zei meteen bij de eerste bezichtiging al dat we er even doorheen moesten kijken…Dat bleek bijna letterlijk te kunnen! Wat we aantroffen was een bouwval. Onze eerste ingeving was dan ook om de hele boel plat te gooien en nieuw te gaan bouwen op dit perceel. Maar daar stak de gemeente een stokje voor. Wij moesten een bouwhistorisch onderzoek laten verrichten en dat leverde op dat ons Hallehuis stamt uit de zeventiende of vroege achttiende eeuw. Hij stond zelfs ingetekend –in de huidige vorm op een kaart van Cruquius uit 1712. Van sloop was dus geen sprake meer… 

Alternatieve maatregelen

Toen de plannen al in de maak waren, besloten we dat we alles zo duurzaam mogelijk wilden gaan aanpakken. We hebben in dit buitengebied geen aansluiting op het riool, geen gasaansluiting, geen kabel. We zouden voor de verwarming van dit huis een paar keer per jaar een gastank met propaangas moeten laten vullen, dat is een kostbare zaak. Alleen al uit kostenoverwegingen was het dus aantrekkelijk om te kijken of we alternatieven konden vinden. Maar ik vind ook dat je moet denken aan toekomstige generaties. Daarom is ons monument nu uitgerust met onder andere een aardwarmtesysteem, met warmte- en koudeopslag, met zonnecollectoren en een eigen afvalwaterzuivering. En we hebben zoveel mogelijk materialen die vrijkwamen bij de sloop van de stallen, weer hergebruikt. Zo’n 23000 handgevormde IJsselsteentjes zijn met de hand gebikt en hebben weer een nieuwe plek gevonden in ons pand. 

Erkenning

We hebben van de historische vereniging Schiedam inmiddels een ereschildje toegekend gekregen voor de restauratie van onze boerderij. Ik zie dat als een erkenning voor ons werk, maar vooral als erkenning dat je een pand ook op een niet-klassieke manier kan restaureren. In ons pand kan je goed zien dat oude materialen en moderne technieken elkaar prima verdragen.
Nu nog de herinrichting van het erf! Dat is het volgende project. We zijn van plan om van ons erf een project te maken waar we kinderen kunnen leren over de natuur en de cultuurhistorie in dit gebied. Wij hebben, met onze kinderen, nu zelf ervaren hoe verrijkend dat is. Dat willen we graag overdragen op volgende generaties.
 

Meer info op www.groeneweg23.nl

    Close
    Close

    Aanmelden op monumenten.nl

    - Wachtwoord vergeten

    Aanmelden

    Nog geen lid van monumenten.nl?
    Meld je snel aan en deel je mening met de rest van de gemeenschap.

    Close
    Close