Geschiedenis
Wat is de geschiedenis van het pand?
Het huis is in 1888 als woonhuis gebouwd. Bij de voordeur staan aan weerszijden initialen vermeld. Eén is van de opdrachtgever M.B. v. d. L en de andere is J. & E.B. Momenteel wordt door de bewoner in de plaatselijke
archieven de exacte historie van het pand onderzocht. Waar nu de Hoofdstraat is, lag vroeger het Winschoterdiep. Deze is gedemd. In de jaren dertig van de vorige eeuw (crisistijd) is het woonhuis opgesplitst in twee woningen. In de zeventiger jaren is het pand weer in zijn originele staat teruggebracht. Het huis heeft daarom nog steeds twee huisnummers. Het is nu een echt beeldbepalend pand vanwege de rijke, eclectische stijl (eclectisme: stijl waarbij meerdere bouwstijlen door elkaar gebruikt worden, zoals elementen uit de Barok gecombineerd met symmetrische elementen uit de Renaissance, red.)
Beschrijving van het pand
De stuc-plafonds zijn eind 19e eeuw gemaakt door Italiaanse vaklieden die in die tijd met name Noord Europa afreisden om hun ambacht uit te oefenen. Zij waren in die tijd erg bedreven in het maken van dergelijke plafonds. Ook is vermelding waard de hal met marmeren vloer en de trapopgang met een gebeeldhouwde boog. De zes deuren in de hal zijn paneeldeuren die volledig in de originele staat zijn teruggebracht. Leuk is dat een deur niet open of dicht kan; deze is louter vanwege de symmetrie in de hal aangebracht. De woonkamers beschikken elk over een imposante schouw gemaakt van “Belgisch zwart” met daarin elementen van marmer. Verder is het hele pand onderkelderd. Oorspronkelijk zat hier o.a de keuken van het personeel, een provisiekamer en een wijnkelder. De wijnkelder en provisiekamer zijn volledig in tact en de overige kamers in het souterrain worden voor opslag van diverse zaken gebruikt. Het donkere houtwerk (van de deuren) in de hal doet suggereren dat tropisch hout is toegepast. Het is echter imitatiewerk. Vorige week is het schilderwerk van de achterdeur geschilderd. Van het schildersbedrijf was er alleen de baas die deze bijzondere techniek nog beheerste. Er zitten wel 5 tot 6 verflagen op de deur met daartussen een lange droogtijd en speciale ouderwetse technieken zijn nodig om de gewenste effecten te bereiken. Ook het marmer in de hal en op de trap is zeer gespecialiseerd imitatie schilderwerk. Aan het eind van de 19e eeuw was dergelijk werk erg geliefd en nu nog steeds prachtig om te zien.
Sierelijke randen
Aan de buitenkant zijn aan de bovenkant van de ramen sierlijke randen te zien. Wat zijn dat?
Van oorsprong zat daar onder de (opgetrokken) zonwering, maar deze is in de loop der jaren vergaan en weggehaald. De sierranden dienden om de lelijke bovenkant van deze zonweringen op een mooie manier weg te werken. Ze zijn van een onroestbaar metaal gemaakt, een soort voorloper van roestvrijstaal.
"Je koopt met een huis ook een manier van leven"
Inrichting
Het interieur drukt natuurlijk een grote stempel op de inrichting van het pand. Hoe bent u daarmee omgegaan? Heeft u alles erop aangepast of heeft u ook voor contrasten gezorgd?
Hiervoor woonde ik in een modern huis, daar had ik ook moderne meubelen. Deze zijn gewoon meeverhuisd. Hierdoor is er een mix ontstaan van oud en nieuw. Er hangt bijvoorbeeld een schilderij van Anton Heyboer in de kamer. Meubels, snuisterijen en aanvullend huisraad en benodigdheden die ik later heb toegevoegd, heb ik aangepast aan de oude stijl van de woning. Ik verzamel oude spullen en antieke zaken en ben hierdoor vaak op (antiek) markten te vinden. Het antiek en ouderwetse spullen moeten wel uit de streek komen, uit Groningen dus. De oorspronkelijke indeling en kleuren hebben ook een grote rol gespeeld bij de inrichting van het pand. Zo heb ik een rode kamer en een groene kamer waarbij het behang dezelfde kleur heeft als vroeger. Ook de houten vloer is nog origineel. Hij kraakt wel een beetje, maar dat hoort bij zo'n oud huis. In de tijd dat het pand gebouwd is, waren de normen over wooncomfort heel anders.
Concessies
Heeft u door de leeftijd en de status van het huis ook concessies moeten doen aan uw smaak en modern comfort?
Nee, eigenlijk niet. Als je een monumentaal pand koopt, koop je naast een huis ook een manier van leven. Dat betekent bijvoorbeeld dat het hier af en toe fris kan zijn, omdat het geen volledig geïsoleerd huis is. Er zitten vier grote schouwen in huis, die ik regelmatig aansteek. Ik heb ook wel een moderne CV installatie, maar prefereer dikwijls het houtvuur om het comfortabel te maken. Als mensen komen logeren adviseer ik ze om een extra trui en sloffen mee te nemen; ikzelf hou van die frisheid in mijn huis. Ook moet ik het huis goed ventileren. Als ik 's avonds de deuren dicht doe in de kamers beneden, zit er 's ochtends mogelijk condens op de ramen. Dus laat ik de deuren openstaan. In het huis zit nog een origineel ventilatiesysteem in het souterain. Dat functioneert nog prima en ik heb nooit een noemenswaardig vochtprobleem of schimmel gehad.
Trots
Op welk element bent u het meest trots?
Ik vind vooral de entree van het pand indrukwekkend met zijn gedecoreerde boog en ook het geëtste glas in de dubbele achterdeur vind ik fantastisch mooi gemaakt. Ook de hoge, gestucte plafonds zijn een belangrijk en bijzonder element. Als mensen op bezoek zijn, blijven ze eerst een tijd naar boven kijken en vragen om uitleg. Aan de achterzijde van het huis zit nog een oude gietijzeren trap. Doordat het huis zo goed onderhouden is, zijn dit soort elementen op voortreffelijke wijze bewaard gebleven. Wanneer je op die trap de tuin in kijkt geeft dat een geweldig gevoel van beleven van tijden van weleer.