“Wij hebben altijd anti-kraak gewoond. Daardoor zijn we verslaafd geraakt aan grote ruimtes. Door het wonen in veel verschillende panden hebben wij ook ervaren dat je alles een huis kunt noemen. Je kunt iedere ruimte behaaglijk en gezellig maken. Toen we op zoek gingen naar een huis, was dan ook duidelijk dat het geen standaardpand zou worden. Dit transformatorhuis werd op internet aangeboden. Op de afbeeldingen hadden we gezien dat het pand weinig gevelopeningen had. Dat had naargeestig kunnen uitpakken, maar toen we gingen kijken bleek het pand toch een betoverende lichtinval te hebben.”
Papieren fundament
“Het pand stond op een website van BOEI in de verkoop. Geïnteresseerden moesten een plan van aanpak schrijven. De indieners van het meest aansprekende plan mochten vervolgens het pand kopen en wij waren de gelukkigen!
Ons plan van aanpak bevatte een historisch onderzoek en een overzicht van de maatregelen die wij nodig achtten om het pand voor bewoning geschikt te maken. Daarbij hadden we verschillende varianten neergelegd. Wij denken dat dat cruciaal is geweest in ons proces met de vergunningverlening. Het papieren fundament onder ons huis was een kwestie van goed overleggen met overheden. Nicole is planoloog en ik ben vormgever. Dat maakte dat we dit proces heel goed zelf hebben kunnen begeleiden. Wij gaven onze denkrichtingen aan en gingen over de verschillende varianten in overleg. Zo kom je er altijd uit met elkaar. Dat was ons sterke punt.”
Je kunt alles een huis noemen
Monument
“Halverwege het proces werd ons pand een gemeentelijk monument. Daar waren wij wel blij mee. Het was een erkenning van ons gebouw en wij voelden ons er door gesterkt. Met onze plannen wilden wij nog meer de architectuur van dit pand tot zijn recht laten komen, dus dat sloot juist goed aan op de monumentenstatus. Die status leverde ook ruimte op: bijvoorbeeld op het punt van lichtinval of bij de vloerhoogte van een verdieping mochten wij afwijken van het bouwbesluit.”
“Het pand bestaat uit drie delen. De voorkant met de hijstoren, het middendeel – wij noemen het de zaal- waar alle bedieningspanelen stonden- en een aanbouw. De gevelopeningen bestonden uit glazen bouwstenen, die zitten er nog steeds. In de hijstoren waren twee rolluiken dichtgemetseld. Die hebben wij weer opengebroken. De kozijnen hebben wij qua vormgeving weer laten aansluiten op die rolluiken van vroeger. Wij hebben sobere en terughoudende ingrepen gedaan. Wij keken naar wat paste: wat versterkt de architectuur van het gebouw? Ik vond de horizontale lijn van het pand belangrijk en dat benadrukken we dan ook met de ingrepen die we gedaan hebben.
Aannemer
“Het vinden van een aannemer viel erg tegen. In de jaren 2007/2008 kostte het ons grote moeite om een offerte los te krijgen: de aannemers hadden het te druk. Uiteindelijk hebben we er een gevonden die ook goed werk leverde. Hij dacht over sommige dingen wel anders: hij stelde bijvoorbeeld voor om de balken aan het plafond uit het zicht te halen, door de hele boel af te timmeren. Maar toen hij eenmaal wist hoe wij het wilden, dacht hij goed mee.
De aannemer hebben we onder andere de isolatie van het dak, gevelherstelwerkzaamheden en aanpassingen in de dragende constructies laten doen. De afbouw hebben wij –zonder ook maar enige ervaring met klussen- zelf gedaan. Dat was dus een onderdeel waarbij we vooraf moeilijk konden inschatten hoeveel het zou kosten en hoeveel werk het zou zijn. Alle binnenwanden moesten nog geïsoleerd worden, de tussenwanden nog gebouwd, de waterleiding en elektriciteit moesten nog aangelegd. We hadden er geen idee van hoeveel werk daar nog in zat. Net na kerst 2008 was een deel van het pand bewoonbaar. En nu –eind 2011- moeten de laatste dingen nog. De begane grond van de hijstoren moet nog aangepakt worden.”
Herbestemmen
“Herbestemmen betekent voor ons: zoeken naar de ziel van een object en daar wat mee doen. Je moet je afvragen welke ingrediënten de eigenheid van het pand bepalen en die moet je benadrukken. Als je daar iets mee doet, dan creëer je woongenot. Dit pand vinden wij stoer, robuust, eerlijk en functioneel. Het heeft geen friemeltjes, maar is wel met zorg gebouwd en ontworpen. Dat sobere spreekt ons aan en hebben we ook behouden. Daarom hebben we bijvoorbeeld die grote stoere spanten zichtbaar gehouden. Wij hebben ze allemaal geborsteld, waardoor de oorspronkelijke kleur weer tevoorschijn kwam.
Wij hebben met veel mensen onze droom gedeeld. Dan hoor je weer dingen terug van anderen en door hun enthousiasme ga je weer verder. Wij zijn wel blij dat we van tevoren niet precies wisten wat ons allemaal te wachten stond. Als je vooraf weet hoeveel energie en tijd het je gaat kosten om je droom te realiseren, dan wordt de stap misschien wel te groot. Wat ons zeker heeft geholpen bij dit project is een lichte onbezonnenheid.”
Meer informatie op : www.10kv.nl